Οι μικροεπεξεργαστές έχουν αλλάξει τον κόσμο μας από το ντεμπούτο τους στη δεκαετία του '70. Έχουν συνήθως κατασκευαστεί με πυρίτιο, αλλά οι αυξανόμενες απαιτήσεις της αγοράς έχουν οδηγήσει σε μετατόπιση των υλικών που χρησιμοποιούνται. Το μέλλον θα μπορούσε να οδηγήσει στη χρήση ημιαγωγών σύνθετων γερμανίου και ΙΙΙ-V, αλλά ένας μικροεπεξεργαστής 1-bit έχει αναπτυχθεί χρησιμοποιώντας ένα ημιαγωγό 2D.
Είναι κατασκευασμένο από δισουλφίδιο molybedenum και η συσκευή μπορεί να εκτελέσει πραγματικά προγράμματα καθορισμένα από το χρήστη. Ο σχεδιασμός 1-bit γίνεται κλιμακωτός σε δεδομένα πολλαπλών δυαδικών ψηφίων και αποτελείται από 115 τρανζίστορ - δημιουργώντας το πιο πολύπλοκο κύκλωμα που έχει κατασκευαστεί από ένα δισδιάστατο υλικό μέχρι στιγμής.
Τα υλικά όπως τα TMD, ο μαύρος φωσφόρος και το πυριτικό θεωρούνται ως πολλά υποσχόμενα υλικά για το μέλλον των κυκλωμάτων. Το πυρίτιο χρησιμοποιείται σε αυτόν τον μικροεπεξεργαστή και δεν αναμένεται να αντικατασταθεί στο εγγύς μέλλον. Ωστόσο, τα υλικά 2D θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε νέες εφαρμογές για τη χρήση τους - και τα πράγματα όπως η μείωση της κατανάλωσης ενέργειας είναι ένα όφελος από τη χρήση 2D υλικών. Τα ημιαγωγοί 2D είναι πιθανοί υποψήφιοι για να οδηγήσουν σε πιο ενεργειακά αποδοτικές και ευέλικτες καταναλωτικές ηλεκτρονικές συσκευές. Πρόκειται για συναρπαστικά νέα, ακόμη και αν οι εφαρμογές σε επίπεδο καταναλωτών πρόκειται να διαρκέσουν χρόνια.
Κάποιος δεν πρέπει να περιμένει τίποτα έξω από το εργαστήριο σε αυτό για λίγο, με την εκτέλεση των καταναλωτικών βαθμών να είναι αρκετά μακρύτερη. Βλέποντας το σύνολο των ηλεκτρονικών συσκευών προχωράμε με νέους και συναρπαστικούς τρόπους, δείχνει ότι όλα μπορούν στην πραγματικότητα να γίνουν μικρότερα και ακόμα πιο ευέλικτα και ευέλικτα. Έχοντας τα προγράμματα που τρέχουν από αυτό είναι ήδη εντυπωσιακό και ενώ δεν πρόκειται να τρέξετε κάποιο λογισμικό επεξεργασίας φωτογραφιών ή βίντεο με αυτό στο εγγύς μέλλον, θα μπορούσαμε μια μέρα. Θα ήταν υπέροχο να πάτε σε ένα κατάστημα και να είστε σε θέση να αποκτήσετε έναν υπολογιστή που κάλυπτε το 10% του χώρου των σημερινών επιτραπέζιων υπολογιστών, αλλά χωρίς τεράστια απώλεια ισχύος και απόδοσης.
Είμαστε μάλλον τουλάχιστον μια δεκαετία μακρυά από ακόμη και τα μικρο-υπολογιστές που βρίσκονται στο επίπεδο μιας σύγχρονης επιφάνειας εργασίας, αλλά οι προκαταβολές όπως αυτή δείχνουν την υπόσχεση και είναι μεγάλα βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση.
Πηγή: Φύση
